یک کیلومتری که از سروستان به سمت فسا بروی یک نماد باستانی سبز جلوه گر است، گذری از درختان سرو…
این گذر سرو، ورودی مجتمع زیبا و فرهنگ دوست (رویا)ست…
سرو سروستان، سرو شیراز، سرو آزادگی و پایداری ایران زمین و در نهایت سرو (رویا)…
نمادهای فرهنگی و تاریخی و طبیعی در این مجتمع بی شمارند…
گذر سروها را که به نیمه برسانی دو ساختمان شاخص نمایان می شوند. ساختمان ها ما را ناگهان به گذشته می برند، آنجا که ساختمان های کاهگلی و بوی عطر کلوچه در کوچه ها بود…
آری دو ساختمان با جلوه ای از فرهنگ گذشته، “کاهگل”…
تنها این نیست؛ یکی سقفی دارد با پوششی از برگ های نخل، نخل های سرفراز جنوب ایران و دیگری معماری ویژه ای دارد: الهام و ترکیبی از معماری هخامنشی و ساسانی، آن هم کجا؟ در محور ساسانی، در همسایگی اثر ملی کاخ ساسان سروستان…
باز هم هست: کپرهای ترکمن و کتوک های ساخته شده از نخل…
شمیم گرم و خوش بوی جنوب فارس، کرمان، سیستان و بلوچستان، خوزستان…
جلوتر که بروی به فرهنگ ایلاتی می رسی!
سیاه چادرهای قشقایی و عربی و سفید چادرها…
مجتمع گردشگری (رویا) تنها به ساختمان و ظاهر توجه نکرده است بلکه اجرای منشور اخلاقی خود را به شدت دنبال می کند…
برگزاری جشنواره عشایر، پیاده روی های خانوادگی و همگانی، برگزاری مراسم آیینی، برگزاری بازی های بومی و محلی، جشنواره خوراک های سنتی، حفظ محیط زیست، ایجاد سایت بازیافت و تفکیک پسماند، استفاده از انرژی خورشیدی، به کمینه رساندن استفاده از مواد شیمیایی و مصنوعی، برگزاری کارگاه های آموزشی و فرهنگی و…
و چکیده ی سخن آنکه مجتمع گردشگری (رویا) می کوشد تا در کنار فراهم آوردن محیطی سبز و آرامش بخش و سالم، فرهنگ ایران و جهان را زنده نگه دارد و در جهت اعتلای فرهنگ بومی و محلی، حفظ و پاسداشت آن بکوشد…
چشمانتان را ببندید و به (رویا) سفر کنید…
آرامش خواهید یافت…

فهرست